Serapta Bir Damla

Kuraklaşan bir sevdanın ıssız çölündeyim Serapta bir damla misali Nehirlerin diliyle sevmişim seni Damladaki serabı gördüm göreli Ruhundaki özünde bulmuşum seni Kavururken sahramın yürek sancısı Kumlara boyanmış duygularımla Susayan bir çiçeğin özlemi gibi Hasretinle damla damla sevmişim seni Yalnız bir kuytuda gözyaşlarım üşüyor Her zerre titrerken başka bir hüzünle Kirpiklerimden hazan olmuş sevdan düşüyor Gönlüm ücra köşelerde sessiz ve garip Mevsimlerin ardından seni bekliyor Hicranı yüreğinde dost edinip Kanatları yaralı bir kuştu hicran Merhemi umuttu dileği vuslat Buruktu tebessüme muhtaç yüreği Sadaka içindi yüzündeki gül rengi Seni anımsardım hicran çökünce geceye Gönül tohumlarımı ekerdim bir bir Çöldeki kum tanelerine Sonra birden güneş doğardı Yakardı tüm haşmetiyle Kalırdım yalnızlığın çölünde Her damla serap olurdu Buğulu gözlerimde Hicranı yaşarken ıssız bir matemle Hasretlikler içinde Yüreğimin yangın yerinde Mecnun bir bedevi gibi Damladaki serabım şimdi Serapta bir damla misali… Kütahya