Efsun

Terk edilir miydi hiç meftunu olduğun mevsim Şu nasipsiz dünyaya Söyle de gölgene çekilsin Dokunmasın güllerin efsununa Züleyha imiş hayalinde mahpus Artık kim yol alır firari gözlerine Değil midir ki korkuları kuşların Bir kadının ruhuna ağıt yakmak kadar Zamansız bir ölümü beklemek en mahrem yerinde Endişenin kol gezdiği yüreğin Bir meleğin kanadına uzanmaz mı hiç? Hiç kopmaz mı kıyamet! Gözyaşların nerede çölünden arta kalan Ellerine yumulan körpecik ceylan gibi Vurur bir gün kendini hesap günü zamana