Can Oğlum

Can oğlum Samet Can Baban sana kurban. Küçüksün daha büyümelisin Çıkıp kabuğundan, Seni nasıl yetiştirmek istediğimi bilsen şaşarsın Beni bir rüyada ya da masal dünyasında farz et Seni bir roman kahramanı, bir destan gibi Güçsüzü koruyan bir halk kahramanı Ben olamadım bari sen ol diye Ama sen sen ol Bir Pir Sultan Abdal ol! Bir Şeyh Bedrettin Ya da ya da... Tatar Ramazan ol Yedi düvelde namı söylenen Sonra çıktın mı voltaya Koy postanı görsün herkes Şaşırsın cümle âlem Delikanlılığın kitabını sen yaz. Ne hile yap ne kuyu kaz Yüreğine sağlam ol sözünü tut Doğruluktan büyük servet olmaz Ayağına taş değmesin İstemem gam, keder göresin. Can oğlum, Samet Can... Baban sana kurban Kolay değil bir çocuk yetiştirmek Kurtlar sofrasında ayakta tutmak Ben isterim can, can içinde sevgi Ben isterim dert içinde sabır küpü Ben isterim cesur, çelik yay gibi Olursun olmasına ya Baba yüreğim kaygılı. Ah oğlum! Her şey o kadar zor ki; Yaşamak, büyümek, ille de adam olmak. Senden çok şey isterim oğlum, Mesela bir ağaç dikmeni, hatta birkaç tane Ve insanları sevmeni Yüreğinde merhamet beslemeni, Zayıfı korumanı, Ama yerine göre sert ve acımasız olmanı. Zalime de baş kaldırmanı. Can oğlum Samet Can... Baban sana kurban... Mazeret arama oğlum Her şeye bulma bahane Sarılıp yalana Başını dik tut Boyun eğme her önüne gelene Razı ol çilene, gerek yok asi olmana Dürüst ol kancıklık yapma Yakışmaz insan olana. Ah! Oğlum, korkarım. Yüreğim yanar titrerim, Bu hayata yenilme, sonuna kadar Çırpın, mücadele et, savaş derim. Ne sürprizleri var anlayamazsın Ne doğduğuna, ne büyüdüğüne Ne de âşık olduğuna sevinirsin. Dalından koparılmış bir yaprak gibi Savrulursun... Bir aşka düşer kavrulursun... Ne gariptir şu dünya Bir o kadar ilginç, Zamansız açar çiçekleri, Zamansız gelir yağmurları Zamansız alır ecel insanı, Hep, her şeyi zamansız olur Aklın almaz yorar seni...