İmkansız Sevda

hüzünlü gözlerin aklımda bir hoş anı düşümsün derin uykularda gördüğüm saatin akrebi durmadan zehirler zamanı sonu gelmeyen sensizlik, içimde kördüğüm geceleyin bilinmedik bir telaş yıldızlarda ve birden düşer buluttan maskesi dolunayın ay ışığı kalbim boğulur yakamoz yalnızlarda asi dalgalarda durmaz depremi içimdeki fayın bembeyaz teninden aniden gelir yağmur kokusu ama öyle uzak ki ellerin hayal edemem dokunmayı utanır yok olur o kırık dökük dizelerimin buğusu isterdim usta kalem şiiri gibi ellerinde okunmayı kapattım saf membasını tükendi umut suyum artık kıraç sazlığıyım kuruyan sevda adlı bu çayın bir damla akmaz ne kadar derin olsa da kuyum hey hat! anla imkansız sevdaymış dünyada payın.