Gülüşlerinde Tutuşur Yarınlar Anne

İnanılmaz bir aşkla sarıldım gülüşlerine On dördümde, demir düktüm potalarına, sevincin sana oğul tadında günler yaşatmak için anne Yeni oyunlara takılı, kırk beşinde hala çocuk elim Hep acıya, kedere mi, açılacak kapılar anne. Soğuk tutmuyor nakışız tahta kapılar bilirim anne, gözlerine perçinli rüzgâr yokluğun yalnızlıklarını düşürür Gecelere Umuda sürgün gözlerinden, sızar aydınlığım ondandır, yüreğimin naçar kalışı şafaklara, anne. Yer yok içimde köle ruhlulara Bakışlarının karasından dererek umudu Görünmeden kayıp gider yüreğim saçlarındaki kıprayan yıldızların içinde Gülüşlerinle tutuşur yarınlar anne. Gülüşüm: acıları unuttuğumdan değil Yüreğimin karanfil bahçeleri açar zemheriye Çağımın kokuşmuş soluğu var ensemizde utanır zorbanın karanlığı ateş ezemez beni Bilenmeliyim yeniden çeliğin şafağına anne. Yüreğime kurşunlar dökerdim anne Söküp alabilseydim",içindeki kanser ağrılarını Tırpanlandı umudun, gonca gül veren dalları İçimde büyüdükçe büyür mavilere özlem Savursan saçlarını hani şöyle yüreğimin kumsalına- Gülüşlerinden yıldız toplasam yarınlara canım anne…… Hiç bir karanlık sonsuz değildir bir gün mutlaka yenik düşecektir annelerin gözlerindeki aydınlığa.