Ölüm Ne ki?

Doğduğum gün başladım ardından koşmaya Önce emekleyerek sonra çocuk adımlarımla O benden kaçtıkça ben ona koştum Yaşam değimliydi ki- Ölüme varışa bir uzun koşu Bir kelebeğin ömründe yeşerir- Ölümün sonsuzluğu. Kanat çırptığın an kadar varsındır bir sevgilinin gözlerine Bakacak kadardır bazen. oysa sevda: Karışılıksız sevginin teni kadar sıcakmış Gözlerinde büyütmeye değmezmiş Anımsadığım titreyerek bir kaç sarılıştan Gözlerin kadar büyük/ yüreğin kadar küçükmüş Her sevgiden bir ömür çıkardım Geriye kocaman bir hiç kaldı Anladımki sevgili Bir kelebeğin yaşama doyamadığı an kadar hayat..