شمارهٔ ۱۶
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
شاید که دیرتر کند از سینه ام گذر
خواهم که ناوکت همه بر استخوان خورد
افتادگان کوی ترا با وطن چه کار
مرغی که جان دهد چه غم آشیان خورد
با آن که خون من خوری از رشک سوختم
با غمزه کو که خون من از من نهان خورد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş