شمارهٔ ۱۸
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
آن که بی پرواییش هردم مرا رسوا کند
کاش از رسوایی خود اندکی پروا کند
از برای آن که سوزد دوست را در پیش غیر
شمع هم خود را وهم پروانه را رسوا کند
من به او مشغول و او با دیگران گرم سخن
چون تهیدستی که با پرمایه سودا کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş