شمارهٔ ۲
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
به گریه چشم تهی کی کند دل ما را
تهی به گریه نکردست ابر دریا را
زبان گریه نمی دانم این قدر دانم
که قطره قطره تهی کرده ام دو دریا را
فراق روی عزیزان مرا به جان آورد
فراق صعب بود خاصه ناشکیبا را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş