شمارهٔ ۵۸
ا ابوالحسن فراهانی
0
Altın Yaprak
می خورم می از برای گریه مستانه ای
ورنه از مستی چه حظ دارد چو من دیوانه ای
گر بود بیماری این حالی که دارد چشم یار
راحت آن باشد که بیماری بود در خانه ای
هرکجا حسنی بود عشقی ست از ما سر مپیچ
هست گل را بلبلی و شمع را پروانه ای
مستی ما را به می حاجت نباشد می کند
گردش چشم تو کار گردش پیمانه ای
گفتمش دل گفت در زلف حال خویش گفت
می شنیدم در شب از دیوانه ای افسانه ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş