شمارهٔ ۵۸

ا ابوالحسن فراهانی
0 Altın Yaprak
می خورم می از برای گریه مستانه ای ورنه از مستی چه حظ دارد چو من دیوانه ای گر بود بیماری این حالی که دارد چشم یار راحت آن باشد که بیماری بود در خانه ای هرکجا حسنی بود عشقی ست از ما سر مپیچ هست گل را بلبلی و شمع را پروانه ای مستی ما را به می حاجت نباشد می کند گردش چشم تو کار گردش پیمانه ای گفتمش دل گفت در زلف حال خویش گفت می شنیدم در شب از دیوانه ای افسانه ای

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.