Hüzün Bahçelerine Düştü Gözyaşı (1)

Hüzün bahçelerine düştü gözyaşı Ben oradaydım, sen oradaydın Kırılmış duygularımız yanımızdaydı Ayrılıklar, hasretler bir aradaydı Kimsesiz caddelere yazılırken isimler Duadaydı eller, ışıklar sönerken Ruhumun ızdırap merdivenlerinde Yoruldum peşi sıra koşmaktan Yakalayamadığım gerçekleri... Hüzün bahçelerine düştü gözyaşı Ağladık kurudu gözlerimizde ırmaklar Kurudu hayallerde sevgililer Sevgilide bitti en mahrem dilekler Dilekler adanmıştım, adamıştık ama Ulu gürgenler gibi bir bir yıkıldılar Yıkıldı vicdanımıza dikilen direkler Sorgularken bu hazin coğrafyamızı... Hüzün bahçelerine düştü gözyaşı Kayboldum bir ummanda Mecnun'um Aradım ben'i ruhumun derinliklerinde Her derinlik kopardı yüreğimden bir parça İpini çekti gece Sessizliğe büründü Sensizliğin gölgesinde Sensizlik cümlelerin her kelimesinde. Hüzün bahçelerine düştü gözyaşı Gece kuzgun bakışlarını dikti Bulutlardan süzüldü, sağıldı hüzün Mavi bir gözyaşı düştü Yalnızlık yazan duygularıma Sır sürüldü üzerine Asla açılmasın diye... Hüzün bahçelerine düştü gözyaşı Tutuldu kalemim Lal oldu dilim Kendimi mısralarda aradığım yerdeyim