Bütün Vedalar Deprem...

ayrılık suskusu yüzüne düşmüş tenha kirpiklerin öksüz mü kaldı bozkır çökmüş yüreğinin başına yüzünde gülüşün gülsüz mü kaldı saatlerin ikisi var üçü var coşkuyu hüzün geçe kavuşmaya dert kala ölümlerin erkeni var geci var hain gide/mert kala yürekler dikenlere dalanarak koştukça yalınayak zalim göçer mazlum kalır yeryüzünde kum misali acı var söz yarası köz yarası sevdicem can kurutur-sevda yıkar ben giderim türküm kalır... beni dağladığın acı zamanlar geriye dönmeyen çağlara döner bir şiir bahçesi saydığım yüzün bensiz kara karlı dağlara döner baharını dolu çalar ayrılıklarda sevincini ateş sarar köz olur gam içinde bütün vedalar depremdir elveda küçüğüm elveda bir gün sen de anlarsın ki ölüm var insanın insana ettiği kalır sevdalar da gelir gider ah ne acı bir iz yaşam içinde filizkıran vurmuş mutluluklardan ezik bir yüreğin eksiği kalır dört yanın uçurum al kan içinde hançerlenmiş gençliğim oy yelde yaprak misali toz olur dem içinde...