Deli Kuşun Kanadı

uzak zamanlarda ayrıldığımız yollar gün soldu gülüş soldu kalbimin kırıklarında kaldı öylece hani son bakışların var ya bir çift yaralı dize güz sağanaklarına karıştı gözyaşların ağlarım gayri ne zaman yağmur yağsa bilemedim nerede başladı gerçek ve nerede bitti ö güzel rüya hapishane kokulu 12 eylül hüznünde devrimci şarkılar yürünürdü güvercin sokuluşlu gözlerin orda yitti ellerin tüy gibi dökülürdü avuçlarıma gülüşlerin salını kırdı dalgalar sanki gayri gitmem oralara hani o uzak sahiller var ya bütün otobüslerden inen bir düş vardı bir zaman bütün trenlerden gözlerin yurdum nere varsam orda beni bekleyen hangi şarkıyı dinlesem seninle buluşurdum sonra ayrılık astı yaftasını baktığım her yere zaman ayrılık istasyonuydu kırıldı deli kuşun kanadı kilim dokuyan elleri kestiler bir sevdanın ıstarında bulutlar yolundu göğün tarlalarından son sözcükler kırık dökük kimse anlayamadı bir daha görüşmeyeceğimizi sesin karıştı gitti zamanın rüzgarına son sesin yaralı bir serçe kuşu ağlarım şimdi ben geceleri sesin eser karanlık bastığında sesin kasırgalar gibi kalbimin direklerini kıra kıra başka zamanlarda kalan başka boyutlardan bir masal bizimkisi söze dökülmez bir şeyler işte parçalanmış bir ay düşün - düş gecelerden kırılıp kül olmuş firuze bakışınsız duramazdım bilirsin ellerinsiz eksikti parmaklarım bir kolu bir bacağı gibiydin bir gövdenin susuşunu solurdum mavi bir gök dolardı kalbime kırıldı deli kuşun kanadı ayrılık istasyonunda oysa ne çok benzerdik birbirimize hayatın tüm anlamı koca bir ömürde o günler seninle geçen sonrası mı gittin ya o zaman hayata gömüldüm ben