Eğri Yağmurlar

Eğri yağmurlar yağıyor kalbimizin hicran yerine Bulutlar şimşek yatağı Ne uzakta bir ışık var bize dair Hani gitsek sığınsak ısınsak Ne gül pembe bir dünyanın korunağı Kıraç bir yere vardı sevdanın çimenleri Orada ot bitmez Orada Vaha bile yoktur Orada Yalnızlık Yeğin lodoslarıyla hoyrat ılgarlar Oralarda Dürüstlük sınav verir ilk insandan bu yana Aşk da denenir küçüğüm şivan sağanaklarında Boralarda Mişayı bilir misin Küfrettik romanın tam orasında Gençtik Bıçkındık Sokaklarda yürürken Kalbimiz Kırgın bir aşkla Kanadı Mişayı bilir misin Tam orasında romanın Tükürdük ona Dem oldu Onurlu bir hayata Bir zaafın Bir anlık karası Ağardı Tıpkı suda Nasıl Saman çöpü fazla barınamaz Kıyıya vurursa Bağışladık mişayı Bastık Bağrımıza En yaralı yerinden Çünkü hiç birimiz Onun kadar Adayamadık ömrümüzü İnancın çelik şarkısına Onur Ki bütün katlarında İnsan merdiveninin Varsa eğer Aşk Her yerde Kendi çiçeklerini açar Hayatı İğrenç yataklarda Günah sevişmelerinde İsteyerek ve bilerek Yaşamışsa kim Kalkıp bize Söz edemez sevdadan Uzak dur kederimden Kirletme bulutumu Sana verdiğim ayı aldım ben ne keşişim Ne peygamber Ne ermiş Yüce dağın yamacında Yörük obalarından Yollara baka baka kör kalan O kadınlar ki O kadınlar ki Yetimler büyüten Kentin el kapılarında Başı dik Alnı ak Ömrü zından Bir öpüşün mührüyle Ömür harcayan Kadınlar ki Sevdalar onların hürmetine Ayakta durur hala Ve Çığ yürek çıkar Hayatın tüm Filistin askılarından