Ekim

gayri ben gider olmuşum yerimi-göğümü boşaltıp neyim varsa bırakarak yüzüstü hazan yapraklarına dönsün anılar savrulsun toz olsun solgun gül sevdalarım yüreğim aşka küstü kurumuş ortada kalmış gece ve sığınaksız ruhum yıkılmış evlerin harabesinden miadı dolmuş düş toplayarak tut ki ikindi günü yüzümde son gülüşüm gider olmuşum bir süre uçuşur belki gözlerim gazellerle boşluğum sızı sızı gelir de okşar ellerim sevdiğim anıları dilimde kekre gök tadı yüzümde yapraksız dalların kıpırtısızlığı yağmurlar bırakacağım aşkların çatısını onarsın kalanlar her ne kadar bana göre çatısız olsa da aşklar