Güz Güzeli

hazan iklimi gözlerin yüzünde gül aydınlığı hangi eylülden gelirsin ellerin aşk kırgınlığı üzüm gözlerin gizemli bakışın şarabi akşam yüreğimde izin nemli gözyaşının yorgunluğu kimse bilmez-dağlarında kurşun yemiş bir gerilla kara gözlerinde keder belli ki bu son yarası alnında yıldızlanan ter omuz vermiş bir ardıca belli ki son cigarası bir yanında kaldırımlar hüznü-sevinci-acısı sinemalar-kitapçılar bir de onca insan yüzü yağmayan göğün sancısı yaşanmamış sevdalara yürekte gökyüzü büyür okunmuş onca şiirden aşk hurdalığı bir yanın bir yanın gidilmedik yerlere vurgun baharla sevişirsin yaprak dökerken en yeşil dalların kırgın meğer ki aşk dedikleri kovulmakmış mabetlerden gözyaşları çiğneyip yakmakmış koskoca şehri uçurum kıyısında gece yolculukları yürekten can yolmakmış kendini doğurmak sancılarla bambaşka bir sen olmakmış dibi görünmez sulara dalmakmış gülüşünün kıyısında duran bulutların eli gece giyinmiş gözlerin ekim yağmurları gibi susuşunun saçlarında bir şiirin imge eli geçip gittin-tam yanımdan incecik bir yağmur yeli ben sormadım sen demedin bence adın güz güzeli