İçin İçin

umutsuz hiçliğinde dili koparılmış rüzgar gam bezmidir ki dilsiz söyleşir efkâr kalbin varaklarına kanla yazılmıştır her hâl aşk sahrasında sürekli ayrılan yollar bilinir ölümüyle birlikte büyür her çiçek bunu anlatır cümle aşklardan artakalanlar akşam bulutlarına yürek yasladık da ne oldu sebep odur işte bulutlar kan içinde kaldılar bir toz gibi savrulacağız böyle azaplar içinde bir kuru yaprağız ki bizi anımsamayacaklar atlılardı coşkumuz zifiri karanlıklarda çılgınca koşan aah ayrılığın dipsiz uçurumlarında parçalandılar yok mudur kavuşmalar iklimi yoksa cehennem bu dünya mıdır aşklar ki hep yaralar hep yaralar yaralar sevilenin sevene ettiği zulmü eden cellat var mı dünyada diken mi kendine battı yoksa gülü dikene mi sapladılar belki çöllerden geçip dağları aşan yolsun ey aşk seni hep yolların sonunda boşuna aradılar şeytan da sen oldun melek de bu çile ikliminde hep var ol ey sevgili aşklar en iyi sayende tanımlanacaklar bütün diyarları ara kendi insanını bulmak kavliyle boşuna içinde tüm yollar uçurumlar ve dağlar içinde varsa yar içinde varsa var