Kumdan Evler-1

güzelliği bende kalsın gülüşün gülerken çağlayanlar gibi yüreğime dökülüşün çünkü yana yana yaşananlar da toz olup savruluyor zamanda avucuma bıraktığın o ellerin iki ürkek serçe kuşu o öpüşün bende kalsın hani o: depreminden yüreğimin söküldüğü an kanar an ki o müthiş bakışlara zaman örümceğinin ağlar ördüğü... güzelliği bende kalsın sözlerin titrek dudaklarından açılan yaşam bakışın yakışın sağnak sağnak yağışının anlatılmaz dağdağası ellerime bıraktığın o körpe yüreğinden parmak uçlarımdaki yanık yarası bende kalsın anladım kirpiklerin örttükçe gözlerini coşkusuz bir ömürde daralan bir avuç kalan ölü bir gökyüzüdür zaman kumdanmış bütün evler bütün hevesler yalan...