Sana Bir Gök Bıraktım

hiram et dallarla bir sonbahar sus duyarım ben çok uzaklarda sesim duyar söyle gece susuşlum bir gök veriyorum sana kerpiç evlerin küçücük topladım camlarından bir gök sana kangal dikenlerinin yalnızlığıyla kan kardeşi ağlamış dağlanmış yürek dağlarından devşirilmiş alazlanmış talazlanmış- delinmiş acının toz burgaçlarından turaç kuşlarının gözyaşıyla ıslanmış yari gurbetten dönmeyenin fersiz gözleriyle efkâr dokunmuş sevdalarda dağlara düşmüş şaki bir gök veriyorum sana ağıtlarım benim susarak söylediğim yangınlarım samanyollarımı dola yalnız gecelerinin beline savat kemerin olsun yanık ahım sarsın seni al işte ve gökkuşaklarımı dola boynuna hüzün yağmurlarında azat ettim atımı gidecek yer kalmayınca yollarda ey ömrü reşmelim ahım andaç olsun sana zalımın elinden nasıl edim ben güzelin elinden esmerin elinden oy nere gidim ben sazların avazesi zamana neler iniler ay üryan kalınca kollarımda yırta yırta aktığım kıraçlarda kurumuş ırmak yatağıyım şimdi ben harlı ateşlerden yürüdüm sırattan - haddeden geçtim kirli gülüşlerden geçtim kirli kentlerden yoldaşlarım kaldı kırılmış kılıçları- kahpece katledilerek meydanlarda yağmurlar mekanım olsun gayri bıraktım ey insanlar aşkınız da şarkınız da şavkınız da sizin olsun bir çoban kavalıyım yazısı yanmış şakisi katledilmiş dağlarda yanık yürek ahlarının otağıyım şimdi ben sana bir gök bıraktım tut ki kalbimde dokunan acılardır ben bulutlar bezzazıyım kederler bezirganı tut ki yıldızlar taşırım koynumda arzumanım sende kalmış bak yoksun işte ben ki aşka oruçluyum dökülsün dudakların akşam rüzgarlarında sahipsiz bir yitiğim ben zağlı gözlerinle param parça et verdiğim gökyüzünü ben öleyim menekşeler açtığım dipsiz uçurumlarda canım andaç olsun sana zalımın elinden güzelin elinden nere gidim ben naçar elinden nasıl edim ben…