Savrulan Samanlar Gibi

gece indi bir gönül ikliminde ikimiz biz bizeyiz anla beni anla gurbetti ömrüm sensiz bozuk bir şirazeyiz bir avuç yalnızlıkta melal gözlerin yok mu aslında iki kamış gibi gam yelinde avazeyiz kurtarmaz gönlünü bütün varı dar -ı dünyanın deli gönül yarsizse yağma sofralarında mezeyiz sarılmak dediğin yüreğinle kucaklamak değilse anlamsız ömürlerde- birer canlı cenazeyiz bir gün gül kırılır gibi bitecek bu karmaşa ruhumuz dalacak sonsuzun derin uykusuna geride hep yarım kalacak ne varsa güzel olan hep yarım zaten savrulan samanlar gibi ayaklar altında kepazeyiz gel dedim..gönül sesimdi..dilsiz konuştum duydun mu beni ayırma senden- aşk ki bu aynı şiirde uyaklanmış iki dizeyiz