Siyah Gözyaşı

kaldı mı şimdi geride dönmeyecek mi bir daha elveda bile demeden giden eski zamanlar soldu mu artık temelli açmayacak mı açelya gözlerinde sevda açan edepli aşıkların ağaçlara isim yazan talebe sevgililer buruştu mu yüreğiniz... coşkularınız dindi mi hüzzam yağmurlar ağlardı tül perdesi kar camlarda Hulusi Kentmen filmleri yıldız toplanan geceler eski bir pardösü giyerdi ilk aşkım Filiz Akın anne ben Nalan'la evlensem bir an önce büyüt beni kaldı mı artık geride dönmeyecek mi bir daha kader ağlarını örerdi gecesi pür keder İstanbul... kar yağardı kor aşklara... ağır çekim koşardı sevgililer ne yaşlı çınarsız olurdu ne fayton safasız aşklar transistörlü radyoda hafız burhandan gazeller mezesi klarnet taksimi keder tüten meyhaneler kaldı mı artık geride dönmeyecek mi bir daha sokaklarda seller gibi acıyı kuşanmış kuşak çağlardı bir meşe ormanının coşkusuyla korkusuz ürkerdi şarkılarından kan kokan kurtlar sofrası can almadan cani sayıp yağlı urgana verdiler baharda yeşil daldılar sürek sürek avlandılar hançer yürektiler delikanlıydılar ateş bakarlardı karanlığın ortasında yandılar kaldı mı gayri geride dönmeyecek mi bir daha kentlere inip yorulan ırmak da anar dağları ah zaman... paha biçilmez her zerresiyle akan deli su ne kadar güzeldi o acılar dönmeyecek gözyaşları tadı hala tazelenir ilk öpücüklerin andıkça kim bilir nerede yaşlandı yaşlanmaz ilk göz ağrısı esamisi silinmiş nice yüz nerede şimdi bir de münir nurettin beyin hicaz şarkısı dem be dem yaprak döken ağaçlar gibiyiz sanki korkunç insafsızlığıyla zamanın hışırtısı kaldı mı geride artık dönmeyecek mi bir daha...