Yaşamak Budur Çocuk

her zirvenin bir uçurumu olduğunu unutmuş yamaçlara yokuşlara sarplara akıyorsun bir düşsüzlük fırtınası sayıyorsun geriye dönüşleri hangi adaya çıksan gemini yakıyorsun içindeki uçurumlar daha da büyüyor çocuk geçtiğin limanlan kan içinde bırakıyorsun yüreğin bu kadar mı hançer ormanı aşkların bu kadar mı yargısız infazlarda bundan mı kasırgalar içinde severken her şeyi yıkıyorsun çocuk biliyorum sana göre değil durgun sular biliyorum nerede olursan ol yabancı kalacaksın suskunluğun sustası olacak hoyratlığının içindeki su bilmemiş çoraklar her kentten sürülüşünde isyan harmanlayacak gülüşünden gökyüzü yırtılacak çocuk zaman paralanacak bulutlar aralanacak bakışından hep o sürgün güneş doğacak yalnızca güzelliğin hükmettiği yüreğinde ceylanlar suya inip göçmen kuşlar havalanacak anılamayacaklar dalgın duruşlarında bir çift pars boğuşacak herkesin kârı değil anlamayacaklar bir avuçluk yaşamda senin kuraldışılığın doğrudur sen bildiğin gibi kanat yasaları ölçüleri suskunlukları elbette gözü kesmez herkesin ama yaşamak budur işte direnmektir acıdır savaşmaktır coşkudur yaşamak budur...