Zamanın Son Ateşbazı-2

Taştan ne öğrendimse onu söyledim Ağaçtan ne duydumsa onu Hışır hışır bir ay geçti yaprakların arasından Kalbime inen sağanakların dilinden söyledim Taş taşa dulda olur zemheri çıktığında Mayısta kuş kuşun yüzüne öter Yaşamak bir derin sevdanın çölleriydi ey yar ey Sonu gelmez yolların dilinden söyledim Bülbül dikene ne söylerse onu Bir turna katarı düşüm Tipilerde yol yitirip ölen var ya Bu dünya zindanında ömür çürüten Demir çürüten Ölürken ağlayanın gözyaşıyla söyledim Üç turna kalktı tam da oradan Üç ateş damlası uçmakta hala Benim dilim bu ey yar ey yar Ben aşkı paramparça yüreğimle söyledim Kuş kadar masum Kuzu kadar günahsız Öyle üryan düştük ay yar ay Lakin puşt bir zulüm iklimi devran Kırıla kırıla öğrendim Ateşten sözlerle söylemeyi ahımı Aşkım bir isyan patlamasıdır gayri Yüreğim Dünyayı yıkmak üzredir Demiri kıran öfkeler umanıyım Karınca ne öğretmişse oydu türküm oysa Kuşun sevinciydi Ananın ninnisiydi Kan içinde koydular Üç turna kalkar ölüsü ağlayan ülkenin gözlerinden Gayri ateşler ilmini bildim Bin öldüm Geri geldim Ateş suretindeyim Gayri aşkı yana yana Yaka yaka söylerim Başka dilim yok benim