Suretim Sözsüz

ay efsunlu bir silgi gibi dalaşırken özlemimle kendimi unuturum özlemim öksüz kalır... yağmurlarla dalaşırken öfkem bin dallı ağaçlar keser içimi sokağa üzünçle bakan yüzümle isterim dünyanın bütün sokaklarını hasretim eksik kalır... bana bir yalnızlık da sen kat kat ki rüyalarımın sahillerinde çiçek açsın senin de ellerin omuzlarımda sessiz bir bahar yükü hayretim eksik kalır... camlarda hüzünlü ufkun silueti elime ayağıma iğneler batar sonrasız zamanın son kıyımı gibi kırılgan korkulu bir şimdiye nakış olur gidişin suretim sözsüz kalır...