شمارهٔ ۳۵۰

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
مرا ز عشق نه عقل و نه دین دنیایی است چه زندگی است که من دارم این چه رسوایی است حدیث شوق همین بس که سوختم بی تو سخن یکی است دگرها عبارت آرایی است جدا ز یوسف خود تا شدم یقینم شد که چشم بستن یعقوب عین بینایی است چو سوختم مبر ای باد خاکم از در دوست که دشمنم نکند سرزنش که هر جایی است ز ناتوانی از آن کعبه مرادم دور خوش است کعبه ولی شرط ره توانایی است چو طبع یار ز ذکر فرشته می رنجد چه جای دردسر عاشقان شیدایی است مزن بر آتش ما آب امشب ای گریه که سوز سینه اهلی چراغ تنهایی است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.