İrte Gice Dönen Bu Çarh-ı Kebûd

İrte gice dönen bu çarh-ı kebûd Bunca şem ü çirâg ü şule vü dûd Bu burûc u dekâyık u derecât Bu medâr-ı nühûs u seyr-i suûd Yidi necm iki kevn ü altı cihet Dörd ata tokuz ana üç mevlûd Akl u nefs-ile illet ü malûl Araz u cevher ü rüsûm u hudûd Ceberût-ıla mülk ü hem melekût Halk u hem emr ü şâhid ü meşhûd Mebde’i kamusunuñ ol birdür Ki andan aldı vücûdı her mevcûd Şöyle kim vâhid oldı asl-ı aded Vâhid olmazsa olur aded mefkûd Ne bekâ varsa Hakdan oldı ayân Ne aded varsa birden aldı vücûd Kamu muhtâc aña varlıhda Kamudan bî-niyâz ol Mabûd Ne fenâ-yı felekden aña ziyân Ne bekâ-yı sitâreden aña sûd Hergiz ayruhsı olmaz asl-ı ahad Ger giderse kamu adedden bûd Adede ihtiyâcı yoh Ahadüñ Ki aded andan oldı vü madûd Zâhir ü Bâtın Evvel ü Âhır Oldur u her vücûda fâyiz-i cûd Çünki vâhiddür asl pes kesret Vâhidüñ varlıgına oldı şühûd Kamu andan gelür ü aña gider Bahrdandur u bahra varur rûd Meyl añadur egerçi rûha bugün Bu heyûla vü sûret oldı kuyûd Çü gide kayd rûşen ola bu kim Külli şeyin li-aslihi seyeûd Bu fenâ deyrine göñül virme Ki saña menzil ola dâr-ı hulûd Kılma yirüñ medâricinde hübût Ki idesin gök maâricine suûd Gül-şen-i kudse it heves olma Bu zemîn kül-hanında dûd endûd Nakz itme Elest ahdin kim Şart-ı îmân-durur vefâ-yı ukûd Hakka ola mürîd her ki diler Ki murâdından olmaya merdûd Ahmedî’nüñ kelâmını diñle Ki ide Hak makâmuñı mahmûd Bu ne müşgîn nefes olur ki anuñ Gayretinden oda yahılur ûd Kılamaz bülbül üşbu resme nüvâ İdemez tûti işbu sâza sürûr