İtmez Nazar Yüzüne Bahan Âfitâba Hîç

İtmez nazar yüzüñe bahan âfitâba hîç Meyl eylemez tenüñi gören mâh-tâba hîç Pervîn dişüñ ki menzili olmış-durur kamer Zînet komadı güher-i dürr-i hoş-âba hîç Kevser-lebüñ bulan kıla mı âb-ı Hızr’a meyl Anber saçun gören kala mı müşg-i nâba hîç Çün lal yañaguñda aha dür bigi derün Revnak koya mı dahı gül-ile gül-âba hîç Hicrüñ odında şem bigi yandı varlıgum Kimse ide mi sabr bu resme azâba hîç Kılmaz benim gözümi gören Nîl’e iltifât Deryâ katında baha mı kimse sehâba hîç Bunca zamân işigüñe yüz sürdi Ahmedî Lâyık mıdur ki irmeye bir feth-i bâba hîç