Kad Ceret Aynü’l-emânî Li’r-revâ

“Kad ceret aynü’l-emânî li’r-revâ Eyyühe’l-atşânü min harri’l-hevâ” Hem-çü nergis ez-çi rencûrî çünîn Nezd-i tû hâzır-tabîb ü hem devâ Uş sekâhüm Rabbühüm dutmış kadeh Gonca bigi teşnelik olmaz revâ Hîç ü zerre nîst bî-û der-vücûd Min sere’l-arzı ilâ evci’s-semâ Kamu ol her nesnede anı göresin Varsa gözüñde basîretden cilâ Vahdeti û hest ayn-ı kesreteş Mislü nurin kad-tele’l-emni kerâ Zahir ü bâtın hem evvel âhır ol Nesne var mı dahı hîç andan cüdâ Geh be-nat-ı kahr şüd mîm-i maraz Geh be-vasf-ı lutf şüd şîn-i sifâ Gûş-nih ber-nüktehâ-yı Ahmedî İn terüm hallî veliyyen mürşidâ