Sipîde-dem Ki Belürdi Ufukda Şule-i Nûr

Sipîde-dem ki belürdi ufukda şule-i nûr Baña ohıdılar istagfirû’ melâ’ik u hûr Gerek ki tevbe idesin kamu günâhuñdan Ki rahmet ide saña lutfı-y-ıla Rabb-i Gafûr Mekân-ı gussa vü beyt-i şürûrdur bu cihân Makâm-ı hayr dime aña vü serâ-yı sürûr Revâ mıdur ki harâb idesin bekâ mülkin Fenâ evin dürişesin ki ola ol mamûr Tenuñ çü hwâr olıban topraga girür yarın Bugün başuñda nedür işbu kamu kibr ü gurûr Senüñ-içün bezenüpdür serâ-yı Huld ü Naîm Neçün seni burada habs itdi dîv-i gurûr Bekâ imâreti virdüñ fenâ harâbesine Dirig kim var-iken akluñ olasın magrûr Eyüyi viribenüñ yavuzı bedel alduñ Bu resme bey ki idersin nice ola meşkûr Nicesi görine saña cemâl-i sıdk u safâ Çü göñlüñ âyînesi olmaya riyâdan dûr Diler-iseñ ki olasın gül bigi mükâşefede Düriş ki gonca bigi kalbüñ olmaya mestûr Hisâb var ü sevâb u ikâb u Huld ü Naîm Neçün başuñda ola lagv ü lehv ü fısk ü fücûr Sabâh u şâm kanuñdur senüñ sen ol rengi Görüp zi reng diyü hâtıruñ olur mesrûr Kusûr-ı akl degül mi kusûrı yüceltmek Görür-iken ki serencâmı n’olur ehl-i kusûr N’ireye vardı kusûrı düzen sudûr u izâm Ne oldılar yire girüp kamu izâm u sudûr Nücûm bigi gice tâat-ıla uyanug ol Ki subhı-dem ide Hak hâtıruñı matla-ı nûr Hemîşe cânuña iş eyle zikrin Allahuñ Ki fikr ü zikridür anuñ yakîn makâmı huzûr Felek rükûda vü yir secdede-durur sen hem Rükû u secde-y-ile it sevâbuñı mevfûr Sıyâm-ıla cigerin teşne eyleyen bunda İçe menâbi-i cennetde kevser ü kâfûr Gerek ki tevbe suyı-y-ıla agzuñı yuyasın Diler-iseñ ki olasın lâyık-ı şarâb-ı tahûr Zekât-ı mâlı çıhar ki arturur zekât anı Budandugında agaç katı çog olur engûr Müsahhar olmag-ıçun yir ü gök mesâlihuña Egerçi virdi saña hükm-i lem-yezel menşûr Düriş ki mazleme olmaya saña bir zerre Çü rûz-nâmeñ içinde kamu olur mestûr Ne işe zulm idesin ziyâde almaga mâl Çün irişür saña her nesne ki oldı ol makdûr Ne dürlü derd ki senden görür sevâm ü hevâm Ne nev renc ki senden çeker vuhûş u tuyûr Eyit ki nice viresin hisâbını kamunuñ Hisâb-gâh güninde ki olasın mahşûr Kamuyı ko anı fikr eyle kim bedâyi-i sunc N’ireden irdi vücûda ki buldı böyle zuhûr N’ireden oldı sipihr ü nücûm u mihver ü kutb N’ireden oldı anâsır ki bu sinîn ü şühur Tefekkür eyle mevâlîd işin ki aña terkîb N’ireden oldı geliben giden kurûn ü dühûr N’ireden oldı kasab-pûş ney-şeker fikr it Neden-durur aselî-reng kisve-i zenbûr Kim itdi sahreyi toprahda lal-i rümmânî Kim itdi katrayı deryâda lü’lü-yi mensûr Eyit ki lâleye kim urdı böyle dâg-ı ciger Güli kim itdi sahîh ü ya nergisi rencûr Kim itdi goncanuñ içinde cem hurde-i zer Benefşenüñ saçı n’ireden oldı tolu buhûr Eyit ki n’ireden aldı bu kuvveti şâhîn Eyit ki n’irede buldı bu şehveti usfûr Bu kamu Vâhid-i Mutlâk mezâhiridür bil Ki masdar ol-dur u andan olur kamu masdûr Vücûd birden alur her aded velî birdür Ganî adedden ü bu sözden ayru söz ola zûr Dilüñden ol Melikü’l-Mülk zikrini komagıl Ki ola melâ’ik içinde senüñ aduñ mezkûr Ko nehy itdügini yirine getür emrin Ki tâ ola saña âsân bu müşkilât-ı umûr Kulaguñı sadef it Ahmedî didügi söze Ki anuñ tabîatı bir bahr-ı dürrdür ü mescûr