Subh-dem Îsî Nefes Olup Eser Bâd-ı Sabâ

Subh-dem Îsî nefes olup eser bâd-ı sabâ Bülbüle virür haber gül geldüginden merhabâ Zî-sabâ kim Huld bâgından gelüp bagışladı Topraga pîrâne ser-pîrâye-i ahd-i sabâ Sebze olmış hulle-pûş u gonca-gül-gûn pîrehen Şâh-ı gül gûher-nisâr u lâle yâkût-ı kabâ Cennet-i Aden oldı gül-zâr âb-ı kevser cûyibâr Ebr lü’lü-yi Aden saçdı vü yil müşg-i Hıtâ Gül urunmış tâc-ı lal ü nergis almış câm-ı zer Hâre pîrûze-selebdür hâr mînâyî-ridâ Gül serâ-perde düzetmiş girü cilve urmaga Ol serâ-perde içinde bülbül uş perde-sirâ Yâr zülfine sabâ yili güzer kıldı meger Kim anuñ enfâsı-y-ıla hoş muattardur hevâ Gonca ışkından lebinüñ her gice uş teng-dil Gül yañagı hacletinden her seher gark-ı hayâ Gül bigi keşf isteseñ nergis-misal itgil nazar Rahmet âsârına kim tolmış-durur arz u semâ İsdeseñ berk ü nevâ ıyşe varalum bâga kim Toludur gül-zâr u bâg ucdan uca berk ü nevâ Varsa göñlüñde küdûret câm-ı mey nûş eyle kim Ol küdûret mahv olup göñlüñ tola nûr-ı safâ Fikrin encâmuñ unıt Cem bigi câm-ı lal iç Kim bu derde dahı nesne olmadı olmaz devâ Lâle vü nergis bigi ildin koma bir lahza kadeh Yile virüp ömrüñi gül bigi itmegil hebâ Mevsim-i gül fursat-ı işretdür itme fevt anı Çün güli bildüñ ki bes nâzükdür ü endek bekâ Ahmedî cân saña mihmândur düriş hoş dut anı Kim azîzi hwâr dutmah olmadı olmaz revâ