Acıyla Akran

Burda mayalanan aşkın yedeğinde Gün vurdu mu yüzünü sulara Bir haber beklerim sevinçli Ulaşan mermere, taşa, içerdeki dosta Usulcacık bir türküye girer gibi Bir haber; kuşların kanadında Burda taşrada bir esimlik rüzgar Üşüttü mü gül yaprağını gizlice Duyarım yüreğimde sessizce Geri gelmeyecek örselenmiş gençliğimi Bir haber döndürebilir beni Buğulu mavi bozkır günlerime Sarınıp yıldızlı gecelere, öyle ki Çekip gidebilirim ipsiz serseri Çalımsız bir ıslık tutturarak Kırık dökük dizelerime benzeyen Burda ırmağın sesinden başka Yüreğimi uslandıracak kimse kalmadı Haber gönder, çık gel, acıyla akranım artık Ağarabilir usulca göğsümdeki karaltı.