Gül Yenisi Küçük Kız

Bir park kanepesinde oturuyorum deniz kıyısındaki, burnumda tütüyor günyenisi küçük kız, bir çocuk kadar suçsuzum onu sevmekle, bunun için ilgileniyorum kırgın çiçeklerle Baktıkça resmine gül açılıyor parmak uçlarımda, ne çok istiyorum onu gün eskiten gözleri değdikçe günebakanlara nasıl da yakıştırıyorum günebakanları gözlerine Serçelerle, evet serçelerle geçiyorum ara sokaklardan, oyun oynuyor toz duman içinde çocuklar, geçiyorum içimde hüzne benzer bir duyguyla Şimdi şurdan koşuyorum kuşlar kalkıyor koştuğum taşlıklardan bir aldanış mı yaşadığım yoksa bilmiyorum ne kadar koşabilirim eskimez yeşil pabuçlarla gelen aşka Ey serçe gölgeleriyle lekeli ara sokaklar nasıl da sendeliyor kalbim küçük bir kız için, yürüyüp gidiyorum yüzümü bir Akdeniz çiçeğine gömerek Sevincimi bozuk paralar gibi dağıtıyorum