Kanto XI

Azer Yaran’ın anısına Gitmiyor sonsuzluk denizi üstünden rüzgâr Gitmiyor Azer’in çan çiçeklerinden sesi Demek ölü otları aşarak geliyor Demek can çekişen taşlardan nefesi İnmiyor sekili atlar çılgın bulvarlara Vitrinlerin göz kamaştıran ışıkları yandığında Kenti bir orman yalnızlığı sardığında Dünya içinde bir başka dünyayken insan, Azer Yaran öldü, hadi indirin dolunayı! Azer Yaran öldü, bu denizin albatrosları nerede? Azer Yaran öldü, sekili atlar çılgın bulvarlara indi. Azer Yaran öldü, kalmadı hiç kimse insanın derinliğini ölçecek. Köpükler içinde uyanmalıyım Denize gece çiçekleri atmalıyım anısına Uzun uzun yürümeliyim dünyaya doğru Başımda akıtmalı fötr bir şapka Ah ölüm yine ayağıma pranga oldu Ah ölüm yine bomboş oldu ruhum Yürüyemiyorum, demek safkan kederim Yürüyemiyorum, demek gün sağır dilsiz uçurum