Kanto XII

Portakal ağaçlarının dansı döne döne Toprağın üzerinde denizin yanı başında Uçup gidiyor Zaman güneşin balçığında Bastırıyor denizden yükselen buğu özgüvenimi Ama derinliğini veriyor ruhuma Bu yaz sabahı bakıyorum dünyanın kıyısından Mersin İskenderiye Londra Paris Uyanıyor varoşlarında Mağribi bulutlar Ama işte tam şurada can sıkıntısı Hep yanımda anlaşılmaz gözleriyle Hep yanımda yürüyor kuru otlara basarak Parmağımı uzatsam dağların ötesinde Gözne ufak harflerle yazılmış, dağların arasında Bir türkü ki bağlar kuru otlar arasında Yürek yıkık Kudüs, yürek kör kuyu Doluyorum bu sabah boş sarnıçlara Martı görmemiş bir sokağa giriyorum Bu lâleler senin için Kevser Portakal ağaçlarının çiçekleri senin için İçimde yıkılan kuleler, ormanlar bile Bu gök kıyıları bu dağlar senin için Kevser Bu bekleyen bin göz, bu kuş gölgeleri Yaz yağmurunun yanık yüzü Bu serin pasajlar senin için