Kanto XIII

Kapılar pencereler çatısı dünyanın Sardunyaları balkonu vardı açık Koşacak bir bulutu, çatlayacak göğü Saatleri vardı denize ayarlı anahtarlı Denizin köpüğü ormanın ateşi şimşeğin mavisi Akşam akşam gözlerinin karası vardı Bacakları vardı bacaklarının ısısı Ormanın içinde silahsız kalmış ordu Uyanıklık belki yamaçları omuzlarının Saçlarının göğü denizin üstündeydi Gecenin ıslaklığı, parsın soluğu üstündeydi Sonrası bu güzellik çiçekler saksılar boyu Elleri deniz bahçelerinde şamdanlardı Görkemli bitkiler vardı iri gözlerinde Kış günlerinde yağmurdan kuğu Taşı tekerleyen rüzgârdı olgunluğu Çayırları vardı ağaçları vardı dünyanın Yoktu belki bir başka Kevser’i Biçimini alan koşan ırmağın Otursa şarkılar söylese açık saçık Yüzünün yarısı dünyanın kenarıydı