Kanto XLVII

Öyle derinlere cam kırığı mavisi denize Öyle derinlere içinde boğulduğum keder nehirlerine Öyle derinlere içinde boğulduğum ezik gözlerine Öyle derinlere eski kulelerin gölgelerine Öyle derinlere yağmurun sonsuzluk ülkesine Öyle derinlere ormanın kokusuna alevine Öyle derinlere denizin anahtarını yitirdiğim yere Öyle derinlere gök gürültüsünün can çekişmesine Öyle derinlere kumun çöle söylediklerine Öyle derinlere kayanın yalnızlık kalesine Öyle derinlere yaban kazlarının indiği suların eşiklerine Öyle derinlere dünyasal kulübenin arka bahçesine Öyle derinlere çatının direğine düşen güneşe Öyle derinlere ruhumun yıkandığı çisentilere Öyle derinlere kırk canım olup kırkının inceliklerine Öyle derinlere kar yağan nilüferlere Öyle derinlere ‘iyi geceler’ diyen sümbüllere Öyle derinlere unutkan belleğin köklerine Öyle derinlere dağların dumanlı kömürüne Öyle derinlere tozlu ağaçların yürüyüşlerine Öyle derinlere kıyısız gemilerin serenlerine Öyle derinlere rüzgârın biçtiği kuş gölgelerine Öyle derinlere çın çın yalnızlık sirenlerine Öyle derinlere dere yatağına usulca düşen gözlere Öyle derinlere gözyaşı çelenklerine Öyle derinlere bir melodinin tam merkezine Öyle derinlere kuşlarla dolu sokakların ikindilerine Öyle derinlere doludizgin korna seslerine Öyle derinlere küllerinden doğan sözcükler denizine Gömün beni gömün beni taşın yüreğine