Kanto XXV

I Pars kılıçtan bir şimşek Alıp gidiyor kuytulara Cam buğusu bahçenin köşesine Gizliyor sessizce ayak izlerini II “Susalım, burası ölü evi Bir hiç uğruna öldü dediler Ne kadar yaşardı ki Bir kadastro memuru tozlu defterler arasında Denize bakarak öğle vakitleri Ne kadar yaşardı ki böyle Onun muydu bu saç kurutma makinesi Bu cep telefonu? Susalım dediler. Dışarıda nasılsa bir kuş ötüyor Acısına yürüyor içeride oğlu Tan vakti göğsüne bir bıçak koyup Üstünü çarşafla örttüler Susalım dediler Ne çıkar susmaktan” III Pars gök rengini solduran güç Gizliyor parçalanmış ağzını rüzgârdan