Kanto XXXV
A
Ahmet Ada
0
Altın Yaprak
(Yol ile Ölüm)
Yola dönüşen sen misin, güneşli
Sözcükler mi zeytin ağacından
Düşen yol kenarına
Ama dur akşamı dinle, küçük
Bir dere kavuşur denize
Yolcu çoban ateşlerine
Ölüm taşlı bir yol, uçuruma açılan
Patika, gidenlerden gelen yok, çoğu
Akşamı örtünmüş derin uykuda
Ölüm tek başına gidilen
Sis basmış göl
İki bulut altında
Ama dur, ölümsüzlüğe inanan
Bilge, topladığın alıçları yola
Savur, yol götürür İthaka’ya nasılsa
Ölüm duraksayan gölge
Bir hüzün salkımı
İki kaşın arasında
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş