Gözlerin Bitiriyor Uçurumlarımı
A
Ahmet Tığlı
0
Altın Yaprak
Gözlerin sonsuz ışıklar saçan
Bir umman derinliğinde
Bakışlarından süzülüp gelen
Kehkeşanların aydınlığıdır
Her ışıkta bir evren vaadeden.
Kaplumbağaların her haresine
Uzayıp giden yıllar kazılıdır
Zamanın eğik başından akarak
Yamuluyor mevsimler
Hastalıklı bir çehrenin girdabnda.
İkliminde yaşıyorum gözlerinin
Dünyanın mevsimlerini ıskalayarak
Beşinci mevsim kararlılığında
Düşlerime tutunarak...
Bakışların bir an kaysa uzaklara
Gök gürler şimşekler çakar derûnimde
Küresel bir değişime uğrar yüreğim
Buzul çağında,
Bulutlardan süzünce mehtabı
Karanlığın gözlerini açıyor gözlerin
Usulca süzülürken gözlerimden
Aydınlığın kör bakışlarına tutuluyorum
Uçarak gidiyorum mutluluğa
Gözlerinde çoğalırken kevser yüceliğinde
Güneşimi çalarken şafağın kızıl elleri
Bakışlarından doğuyorum...
Terkedilmiş yılkı atı yalnızlığında
Kuytular kaygılarımı çoğaltırken
Gözlerin bitiriyor uçurumlarımı...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş