Özlem Biriktiğinde

Usul,usul sokulur yalnızlık Gecenin koynunda sinsi bakışlı baykuş Başı dumanlı ormanlar basar yüreğimi Eteklerini kâbus... Oralardan buralara bir ses gelir Ayak izlerime bastığın yerden Mehtap seni de görür beni de Ay ışığının suya bakan gözlerinden Yollar uzadıkça uzuyor içimde Bir kum tanesi yalnızlığında Ne kadar da özlemişim seni Uçsuz bucaksız ufuklar ardında Yaşam bir nefes kadar kısa Nefesinde çoğalır nefesim İçimden bir yıldız kayar Yokluğunda çığlık olur sesim Yüreğimde bir uçtan bir uca sen Gözlerimden bir nehir olup akarsın Ben seni hep uzaklardan sevdim Çoban yıldızını okşar gibi Yaşamak böyle bir şey işte Sen yokken de varsın yokluğunda Bir kırık mutluluk ufuklarda Yelkenli bir geminin demir atması Sevdası ıslık çalarken rüzgârlarda Bulutlar ne zaman kararsa içimde Şarkıların o en hüzünlü sesinde Gönlümün sana dair yerinde Damla,damla ağlarım özlem biriktiğinde...