Aramayın Bizi

A/. İkimiz de terk ettik kendimizi. Belirgin izimizi Takip etmeyelim diye biz. İkimiz soğuyup iliklerimize dek Kar olup yağdık. Zaten biz İki karlı dağdık... Uzak bir masalın kıyısındaydık. Bazen otururduk Bilge bir şamanın yüreğine, Tedris ederdik aşkın süphanekesini. Gah kutlu atlara düğümlenirdik, İbrişim ateşine yanık ipliklerle, Bel verip süphanlara, Turaçlarla Ve ferhatvari kekliklerle dilleşirdik. Berekete gebe Kıraçlara bağdaş kurup halleşip Yağmura açardık ellerimizi. Kabul et ey yar İkimiz de farketmedik kendimizi B/. Sonunda bir gurbete serildi bağdaşımız. Sıla ise upuzak yanıbaşımızda. Biz ikimiz Sufi bir masalın kıyısındaydık. Bazen uzanırdık Lahutî bir tayın çayırlığına. Gökdelenler dererdik aşkın lalezarından. Gah karanlıklara yumudlanırdık Yedi damak derinliğinde demli bardaklarla. Sal verip nasırlı omuzlara Gözpınarlarıyla kanmadan daha Ve gül işli kabzalarla halleşirdik. Ve tefekküre banardık ellerimizi. Kabul et ey yar İkimiz de terkettik kendimizi. Belirgin izimizi Takip etmeyelim diye biz İkimiz soğuyup iliklerimize dek Kar olup yağdık Zaten biz İki buz harmanı Ve iki kocaman dağdık... C/... Teslimen dururduk yezdanî ovalarda. Ellerimiz, Vakur ve çaresiz böğrümüzde. Bazen kavrardık Tarihi kadimin kakmalı kabzasını. Gah gri sulara renk atan ummanlara Garkedip ayaklarımızı Yakınımızı Uzağımızı Törpülerdik marangoz titizliğiyle. Ve telaşelere banardık ellerimizi. Kabul et ey yar İkimiz de terkettik kendimizi. Belirgin izimizi Sürmeyelim ardımızca diye biz İkimiz, titreyip sibirelince Kar olup yağdık. Zaten biz İki karlı ve kocaman himalayalardık. Ya da dervişleyin yıldız altında Minicik iki noktaydık... Sonunda kapılıp gök gürültüsüne Kendimizi yok saydık.