Asumana Şiirler: 0009

KOPUK RÜYALARIN CEMADATI A/1 Ey asuman, sen ki ne kenanın ne mekanın hamısın Olgun lacivert sevdalısı meyvelerinle, ömrünü mahcup kapatanların sultanısın Ey asuman, bulutları örtünen özlem de özlenir veya inceldiği yerden kopar rüyalar bir işçi bürünür aşkının alın terini cennetin kılı kırk yaran titizliğinde. asuman yetmez mi sahte kodlamaları bahtın sense çek ağzından mahcup ve buluttan ellerini, bal ve sözün sihri aksın bırak korkak labirentleri bağlayan kapılara inat çünkü sen sevgili haziranımın bal dudağısın Ey asuman, sen ki ne zamanın ne mekanın hamısın... B/1 Ey asuman, Arzulu misafirin olayım bu vardiyada yağmurlarını bandır kenarı sararmış közlerime asuman yetmez mi sahte kodlamaları bahtın artık tasmalı ve arsız günahlar kentini kanat ve kapat yürümeyen takvimini zamanın artık Sen ki sarmaşmanın ak şafağısın Ey asuman, sen ki ne zamanın ne mekanın hamısın... B/2 Ey asuman, tarihin talihi dönende ölür tekerlek kanda, bense bakınırım bileğimden kopan ölüme mu ve atlantise rakımsız tepelerden dalıp, Yeni bir doğumda takılıp kalır ve gülerim tesellisi ve semeresi aşk olan yanık halime yolculuk dilenirim alnımdaki çölde topal devemle, bir gider bir bilenirim azığımdaki yavan kinimle kervansız bedevilere verdiğim selam yoksul ki zahir, otura kalırım ortalık ve kuş uçmaz yerine aşkın kızarım doyumsuz hayallerime o an terazisi bozuk öfkemden yemlenirim, esrik bulutlardan sevda sızar kumlara ve kötümserliğime destan yazan adımlarıma yeryüzü zifafında nazlanır arzusunu döndürüp, bak asuman, asırların isi yağar üstüme irinlenirim bedevilerin cüzzamlı sohbetinde tarihin talihinden daha da kirlenirim asuman yetmez mi sahte kodlamaları bahtın dür mekanın umarsız kırk konağını artık sen ki kızgın çöllerin kararlı zamansız kanadısın Ey asuman, sen ki ne zamanın ne mekanın hamısın...