Asuman'a Şiirler 1

Mavi Tavan 1/... Güneş ve ay, asuman Her an hüsban ile görevdedir… Bense Mekanik bir muazzın peşindeyim Bir feleksiz rahip ekmiş kilitli kör pencereleri İçimdeki eliptik çorak tarlaya Hüsbanın diş kirasını Ve araya kozmik bir çit çekmiş bir dızman Ayrılmışız sen ve ben Ama asuman… neden neden? 1/a.. Bilirsin hüznümdür sunduğum sana Yani. İnadına severim seni Mademki Hüsbandır döndüren başımızı Yaşımızı dindiren kurak ay Tespihimizi döndüren güneştir Eştir yıldızlara denizin kızı Şu an bile bizi kör kuyularda bile koruyan Bir saka vardır. Öyleyse, bilki bu kente olan sevdamız yavandır Tavandır iştah ile alnımızı öpen Amma… tavan mıdır bizi görüp gözeten? 2/... Hünnes ile künnes ki asuman Bir düşmanken dilemma Ama dost olur mucizesine aşkın Şaşkın ve çaresizim baldıran vahalarında Kalakalmışız sen ve ben O feleksiz ruhaninin zamansız mekanında Ne yazılmış adımız cembelle uçlarıyla O saf tutan kavakların kabuklarına Ne de sen asuman Bulutlara belemişsin hüznümü Nedendir peki dönüp durması değirmenin Bir güz günü gülmüş güneş Ay kış mevsiminde ısıtmış hüznün aysberglerini Durmuş adem. Cebel-i rahminde aşkın Şaşkın ve çaresiz Dönmüş o zavallı hüsban… 2/a... Eğer ölümse son duruş Ve ölümün soğuk eliyse Bizi kendimize getiren Ve yeise. Ve hüzne garkeden Zamandaki kozmik çentikse Nedendir peki?... Bu suskun tavaf Mademki. Güneşle ay asuman Hüsban ile döne durur Neden kudurur Ciğerimi dişleyen korteksi yayvan kaplan Bil ki asuman. Çökecek bir gün Güveninde seviştiğimiz Bu mavi tavan...