Yaramaz Çocukluğumdur Umudum
A Ahmet Yozgat
0
Altın Yaprak
Yeryüzü kanıyor elimin çukuruna
Değirmenler kuruyorum hicran öğüten
Koyun gözü döndürüp dönencesinde ömrün
Eflatun tüllere dolanıyor umudum
Sevdalanıyor kendime yaramaz çocukluğum
Bayramlar yoruluyor düğünler bölük pörçük
Göğsümü hedefliyor özlem okları
Yıllar çıldırıyor deliriyor takvimler
Kostümler dikiyorum ömrümün her ferdine
Kendime nikah kıyıyor bin asırlık umudum
Sevdalanıyor kendime yaramaz çocukluğum
Hayal hayal görünüyor perdesinde
Gecenin gölgesi anam oğlunun
Yıldızlar çakılıyor çarşaf gibi yayılan
Mermer maviliğine korugan gökyüzünün
Onluk mıh gibi unutup muhitimi düşüyorum derdime
Kendime maskeler takıyor renklere gebe umudum
Sevdalanıyor kendime yaramaz çocukluğum
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş