Hazin Bir Şarkıydı Hayat

Geçer gri bir sabah daha Geçer gri bir sabahtan Geçer siyah bir gece daha Geçer siyah bir geceden Artık mektupları gelmeyen Yalnız bir kenttir ölüm Gül solar, kül soğur Güzide bir güzde unutulur Şık vücudum Ayışığında on üç karga gökyüzünde Saydım ayışığında o üç karga Katıldılar şarkıma usulca karanlıkta Tanrı yağmur yemiş ıslak kelimelerle konuşur Tenhada kirpikleri efkârlı çoçuklarla Bakışlarında aktığı için suçlu Bir suyun nû görüntüsü Çalarken tek başına bir klarnet solosu Yaralı bir rüzgâr gibi yaralı bir akşamda İpek bir düştü solduruldu herkes Geçer gri bir sabah Geçer gri bir sabahtan Geçer siyah bir gece Geçer siyah bir geceden Tarihi bir çarşıda hatırlanan En eski lehçedir ölüm Tanrı susarken O'nun yerine şair konuşur: Koşar açık bir yazıda bir ceylan avcısına gibi Koşar insan koşar durmadan yenilgisine Acılardan ve hüznünden kazandığı hızla Ayışığında o üç karga gümüş bir çığlıktılar Anlar gibiyim artık kirpikleri karla dolu Bir kadının sesindeki solgunluğu Alkolün sonuna doğru sözleri hep yeniden değişen Hazin bir şarkıydı hayat Çalarken tek başına o klarnet solosu Yaralı bir rüzgâr gibi yaralı bir akşamda Herkesin kazdıkça kendinde cesetler bulduğu Adam Sanat Dergisi Mayıs 2000 sayısı