Mektup

Karışık duygularla doğuyor Her konuda üzgün bir Tanrı'nın Hüznü olan ay Gölgeli yollara dalgın bir rüzgar birikmektedir Kargaların dağıldığı büyük sonbahar Aklından geçenler yüzünden de geçenler Şehir ki ruhu simsiyah Ölümü özleyen şiirler kadar Islık çalar bir çocuk Yalnızlığını hafifletmek için Çünkü bir çocuk derin bir alınganlıktır Göğsünde zifiri gece ağır bir karanlık Dudakların arasında mahcup mızıka Eski bir sevda kalbini karıştırır uzun uzun Şimdi kırık bir şair Ergin Günçe'sin Gücenik bir müzik olarak çekildiğin Ankara'da Yarısı boş yarısı kuşlar gökyüzünün Üzerinde üşümüş bir pulla Yola çıkmış bir mektup bu şiir sana Sığındığı o uzak kasabada Belki içini biraz neşelendirir Belki başlatır diye İçinde şaka olan bir şarkıya Ruhu simsiyah o şehirde Gözyaşları herkesten gizli Kalbini basan ey elem çocuk Unutma ki kalp de aldanır Unutma ki sonsuza kadar Gizlenmezsin bir aşkta Adam Sanat, Haziran 2004