Şizofren/in Notları

İlk kez yanılıyorsun asiya İhanet ne sevdiğin bir renk Ne de gecelerine düşen zevkli bir ses İhanet utanç! //Şimdi sen Satılmış bedenlerdeki onursuz duruş gibisin hayata// Ve Adem yaratıldı Ardından oğlu Artık her ikisi de dünya`da İhanetlerde onlarla! Ayak izleri sağlam duruyor toprakta Nereden gelip nereye gideceğini iyi öğrendi Ve aşkın içine gizlendi gölgesi Bir bedende dört can oldu birden İnsan İhanet ve ikisinin gölgesi Hicazkar bir beste yapar rüzgarda elektrik telleri Bülbüllerin sesi duyulmaz gülde bir hasret Ayrılık bulaşmış mevsim üstü gerçekliğine Bak bu gece hiç uzamadığı kadar kısa olacak uzunluğumda Boş koridorlar kadar sıkıcı ve korku kadar heyecan Payımıza tarifsiz bir acı düşecek Bestelenmeye yatkın düşlerle Ve bunu yaşamasa da Mozart besteleyecek Kırkın acıklı senfonisine birde kürdili hicazkar bir acı eklenecek Olmayan lavın olmayan dağda patlaması gibi saçma belki ama Kaybolacaktı içimde Aşk kadar nazlı yar kadar gerçek bir yara Onurlu bir varlık gibi yaşar da korkarak ölürüz Dünyanın kahrını çekmektense küfreder Akıllı olduğumuzu iddia ederek deliliğe yürürüz Yaşamak için sever sonra ölmek için ayrılırız Dudaklardan dökülenler kadar yaşanır ömür Biliriz! Ağaran saçların kadar yaşlısındır /Boya katkısı olmayan... Orijinal insan/ Veya tebessümlerin kadar genç Umudun kadar mutlu Ve kederin kadar ağlarsın hep İçimi acıtan dudaklarınla solumuyorum hayatı artık Uzat bıçağı da Keseyim artık bu kangren dudakları yüzümden Bir bıçak yarasından ölmedim daha Hep örslenen bir beden gibiydim sanki Üstüme her abanışının ardından susamadım dilimdeki türküleri Oysa aşktan çok ayrılığa konuşmuşum Ayrılık ki tarifsiz halen usta dillerde Ağır gelmiş her harfi Kaldıramamış güçlü kalemlerde şiirlerde Ve anlatamamış ihaneti böyle doya doya Anlatamamış... Şimdi sen gittin mi Yüreğim hiç öyle demiyor bak Duyuyor musun Düpedüz küfrediyor... Haklısın ama ; Yüreği beynine sevdalı hiçbir aşk gerçeği söyleyemez Yalan ki ; Uçurum kenarıdır kendini sadece ölümde hür hisseder Şimdi farz et ki tüm yalanları ben söyledim Sen sadece kendine sus İşte bu yeter asiya Konuştukça kirleteceksin çünkü dili Kimliğimi görmeyen hiçbir memura yaşımı söylemem Onca yılı ben ellerimle öldürdüm Bu saatten sonra kalkıp ta hücrelerde çürüyemem Aslında paranoya tıkılıyorum bu ara Ben benden çoktan geçtim Kime sövsem bana karşılık vermiyor nasılsa Delikanlılığın tadını çıkarayım bari doya doya Şimdi kendini divan günü ateşe karşı iyi savun Yakacak seni bu sevda