غزل شمارهٔ ۲۵۶
ا انوری ابیوردی
0
Altın Yaprak
ای مردمان بگویید آرام جان من کو
راحت فزای هر کس محنت رسان من کو
نامش همی نیارم بردن به پیش هر کس
گه گه به ناز گویم سرو روان من کو
در بوستان شادی هر کس به چیدن گل
آن گل که نشکفیده ست در بوستان من کو
جانان من سفر کرد با او برفت جانم
باز آمدن از ایشان پیداست آن من کو
هر چند در کمینه نامه همی نیرزم
در نامه بزرگان زو داستان من کو
هر کس به خان و مانی دارند مهربانی
من مهربان ندارم نامهربان من کو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş