شمارهٔ ۴ - رونوشت از خط زیبای عارف

ز ری سوی همدان رخت بست و بار گشاد یگانه راد تقی زاده بزرگ نهاد زبان شدم ز زبان تمام تا گویم به پیشگاه تو پیغام جمع تا افراد خوش آمدی ز خوش آمد گذشته همه کس به سان موکب گل مقدمت مبارک باد بهار بهر پذیرایی تو گسترده است بساط سبزه ز اردیبهشت تا خرداد به گلبنان دبستان دانش همچون گل شکفته گشتی رویت شکفته روحت شاد میان ملت ایران و آمریکا کرد خود این ورود تو روح یگانگی ایجاد قوی بماند آن دولت قوی بنیان جوان زید ز نو این ملت کهن بنیاد ز پرتگاه سیه روز شام گمراهی ز نور صبح معارف بخواه استمداد به روزگار نژادی که داد دانش داد چه شد که گشت ز بی دانشی نژند نژاد چو بوم شوم از آن مرز و بوم خیزد جهل همای دانش در کشوری که تخم نهاد به سرنگونی ضحاک جهل چیره شود همیشه علم از این پس چو کاوه حداد خراب کشور ایران ز دست مدرسه گشت مگر دوباره ز دارالفنون شود آباد برای صرف معارف محل به جز اوقاف نبود و نیست من این گفتم هر چه باداباد