Koçerê

Çengek din min vexwara dildarê kaniyê wê me, der dibin ji tehta, spî, zelal, qir - qeşa, qir - qeşa ye ava kaniyên welatê min Ku asik diçêrin, kerî ref ref kew têne ser wan û şivan li bilûrê dixe bêrîvanî têhn, kerengvanî westiyayî xwe berdidin dora wan te, pûng diye. nedîbe, te bihîstiye ya, navê kevzê keçikekê çizmak daye hev yeka din ji tolikê tê xortekî pişt daye tehtê evîndar, qîr dike, "koçerêêê!" koçerê, bi te re koçer bûma! bi te re têr bûma, birçî bûma girtî bûma, kuştî bûma li van axan, koçerê lêêê bela ne penaber bûma!